Student Section
» Voorpagina
» Actualiteit
» Basis Informatie
» Navigator

» HTML Artikelen
» Specials
» Stemlokaal

» Foto Archief
» Videotheek
» Link Database
Whoosh Magazine
» Year One Edition
» Space Edition
» Winter Edition

» Archief
» Main Site
     
   
 
  Whoosh in English Whoosh in het Nederlands
   
Galaxie Express (Space Center)

Na bijna een jaar vertraging opende Space Center op 19 december 2003 eindelijk haar draaideuren. Deze dag betekende het begin van de Soft Opening-fase van het park, bedoeld om het personeel in te werken en kleine kinderziektes te verhelpen. Ook worden tijdens deze periode de meningen van de bezoekers uitvoerig gepolst zodat het park op 11 en 12 februari 2004 klaar is voor een grootse opening. Space Center is een uniek indoor pretpark (het grootste van Europa) en de thuisbasis van 's werelds eerste zogenaamde virtual reality coaster, de Galaxie Express.

All systems standby. Over enkele seconden zal de rit beginnen.
 
Galaxie Express bevindt zich in het parkdeel Moon Base 1.
Laten we ter inleiding afdalen naar het Zuid-Duitse plaatsje Rust. Eèn van de oudste attracties van het daar gevestigde Europa-Park is Kamtschatka Airline Klub, voorheen bekend als Taiga Shuttle. Deze oude attractie was de laatste jaren niet al te populair meer, dus besloot de eigenaar van Europa-Park, Roland Mack, dat het tijd was voor verandering. Na overleg met de ontwerpafdeling bleek dat zij andere ideeën hadden dan Mack. Het liefst zouden de ontwerpers de Taiga Shuttle zien verdwijnen. Zij zagen het concept van de bewegingssimulator als ouderwets en achterhaald. Maar zij hadden het niet voor het zeggen, tot groot verdriet van de ontwerpafdeling. Mack geloofde nog altijd in het potentieel van de bewegingssimulator en vond de oude Taiga Shuttle nog altijd een aanwinst voor het park. Hij gaf de ontwerpafdeling de opdracht om de Taiga Shuttle te transformeren, en zo werd Kamtschatka Airline Klub (misschien beter bekend als KAK) geboren.

Roland Macks voorliefde voor de bewegingssimulator is terug te vinden in de nieuwste attractie van de fabrikant Mack; de virtual reality coaster. Deze creatie is een combinatie tussen een bewegingssimulator en een familieachtbaan. De basis van de attractie is Macks welbekende elektrisch aangedreven achtbaan, bekend onder de typenaam Blauer Enzian. De treinen daarentegen zijn compleet nieuw ontworpen, met voor iedere rijder een kap die over het hoofd getrokken moet worden, met daarin een LCD scherm. Een klein ander verschil is dat iedere rijder een eigen beugel heeft. Bij het neertrekken van de beugel komt de kap een klein stuk mee naar beneden, zodat deze gemakkelijk vast te pakken is. Vanwege veiligheidsredenen en om misselijkheid te voorkomen moet de rijder de kap tijdens de rit zelf voor zijn hoofd houden; deze wordt niet vergrendeld.

Zoals iedere attractie is ook de Galaxie Express voorzien van een wachtrij. Opvallend zijn hier de modern vormgegeven projectieschermen, waarop de veiligheidsfilmpjes en de uitleg van het draaihek-met-aftelsysteem worden getoond. Bij alle attracties in het Space Center moet je bij het betreden van de attractie je toegangskaartje in de gleuf van een scanzuil stoppen. Erg handig voor het park om hun statistieken over de populariteit van de attracties te kunnen registreren, en misschien wel een eerste stap om sommige mensen bij bepaalde attracties te kunnen weren. Gevolg van dit systeem is natuurlijk dat het verliezen van je entreekaartje betekent dat je nergens meer in kan.

Als iedereen is ingestapt en de trein is vrijgegeven kan de rit beginnen. Het scherm, waarop tot dan toe de tekst "all systems standby" stond, laat nu de startbaan zien waarvandaan je met je ruimtevaartuig vertrekt voor een rit door het heelal. Wanneer op het beeldscherm de start te zien is vertrekt ook de coaster. De bewegingen die je op het scherm ziet worden versterkt door de bochten en snelheidswisselingen van de trein. Daar waar je op het beeld een versnelling tot lichtsnelheid ziet voel je dit ook echt, en dat alles door een coaster die een maximumsnelheid heeft van circa 40 kilometer per uur. Een helix in de baan geeft een virtuele duikvlucht een heel realistisch gevoel. Bij het bereiken van de door rotsblokken gevormde ringen van Jupiter en de bijbehorende crash klap je ook echt met je hoofd tegen de kap; een briljante vondst om een oncomfortabele knik in de baan te maskeren. Aan het eind van de rit land je weer op de landingsbaan en zijn alle systemen weer stand-by. Tijd om uit te stappen.

Een trein suist voorbij door de indrukwekkende gallerij.
Het idee van deze coaster is origineel. Aan de uitvoering schort helaas toch wel wat. Omdat je met beide handen de kap moet vasthouden, zit je niet bepaald in een fijne houding. Op twee plekken is de baan, mede door de beperkte ruimte tussen hoofd en kap, pijnlijk te noemen. Met name de eerder genoemde botsing is zeker de eerste rit, als je er niet op verdacht bent, een ervaring waarvan je nog een tijdje kunt "nagenieten". Maar ook latere keren zijn deze klappen niet geheel te voorkomen. Daar staat wel tegenover dat de ritervaring verder dermate uniek is dat je deze coaster bij een bezoek aan Space Center niet moet overslaan.

Helaas werkte Galaxie Express tijdens de Soft Opening nog verre van vlekkeloos. Het laden en lossen nam erg veel tijd in beslag, waardoor de capaciteit erg laag was. De langste door ons gemeten laadtijd bedroeg ruim 15 minuten. De attractie werd geteisterd door veel beugelstoringen waar het personeel zich overduidelijk geen raad mee wist. Laten we hopen dat deze "kinderziektes" vanaf de officiŽle opening tot het verleden zullen behoren. Anders zullen de wachttijden bij deze attractie zonder twijfel enorme proporties aannemen.

Meer over het Space Park Bremen en het Space Center in het bijzonder volgt in de volgende editie van Whoosh Magazine (verwacht medio februari 2004).


-Frank Cornelissen, Jeroen Schat en Peter van der Schans